نسخه خطی حاضر در باب تاریخ اصفهان و حکومت افغانان در ایران نوشته شده است

یکی از سیاحان فرنگی که در اواخر دوره صفویان به ایران آمده این رساله را نگاشته است. مولف پس از ورود باصفهان و اقامت در آنجا شاهد محاصره اصفهان بوسیله افاغنه و تسلط اینها بر شهر بوده است. در زمان فرمانروایی اشرف افغان او همراه محمد خان بلوچ به اسلامبول می رود و در آنجا خاطرات خود را بزبان لاتینی می نگارد. بعد این کتاب از لاتین به ترکی اسلامبولی ترجمه می شود و سپس از ترکی بفارسی،بوسیله عبدالرزاق دنبلی برمی‌گردد ظاهرا این کتاب باید همان عبرت نامه(=۳۵۵ف)باشد که در این نسخه نام بصیرت نامه گرفته است