نسخه خطی حاضر در باب فلسفه و تألیف قطب الدین محمد بن شیخ علی لاهیجی است که تاریخ تألیف آن نزدیک به پایان جمادی الثانی ۱۰۷۷ (نشریه ۲/۱۱۵) یا ۱ شوال ۱۰۷۷ (ش ۱۶۱۵ ملک) است در آن از محبوب القلوب او یاد شده است . این یکی جز الرسالة النوریة المثالیة بهاء الدین محمد بن شیخ علی لاهیجی مفسر است که باید برادر مؤلف باشد و آن در چهار نور است و چهار اشراق و اشراق چهارم در سه لمعه و یک تفریع است سپس یک خاتمه است و خاتمة الخاتمة و به فارسی است

آغاز کتاب: ۱: بسمله، و به ثقتی احمدک یا من لیس لک فی العوالم العلویة و السفلیة شبه و لا مثال و اشکرک یا من لا یعتریک للابداع و الاختراع و التکوین کلال و لا ملال ... و بعد فیقول ... قطب الدین محمد بن شیخ علی الشریف الدیلمی اللاهیجی انه لما کانت النفوس المجردة الانسانیة بعد المفارقة من الابدان العنصریة المعبر عنها بالموت الطبیعی ... تتعلق باشباح مثالیة تشابه تلک الابدان ... فدعانی امتثالها الی تحریر رسالة موجزة فی تحقیق عالم المثالی الصور الشبحیة ... فاوردنا اولا نبذا من الاحادیث ... مع ترجمتها بلسان الفارسی ثم بینا حقیقة هذا العالم علی ما ذهب الیه حکماء الاشراق و عرفه المتالهة من فرق الصوفیة الموحدة ...،

انجام کتاب: ۱: خاتمة المقال العالم المثالی ... لا یتناهی عجائبه ... لذا یستوجب الصارف اوقاته العزیزة لتشریحه و توضیحه و تبیینه ان یخاطب بما انشد لبعض الشعراء بالنظم الفارسی . تو کار زمین را نکو ساختی که بر آسمان نیز پرداختی.